کد خبر: ۴۲۰۷۲۵۲

تاریخ: ۰۷ فروردين ۱۴۰۳ - ۱۸:۴۱

صلح امام حسن(ع)؛ تاکتیکی برای حفظ اسلام

بکائیان با تأکید بر اینکه مصلحت اسلام و حفظ نهال اسلام از مهمترین وظیفه‌ای است که بر عهده همه امامان است، گفت: صلح امام حسن(ع) برای حفظ و ادامه‌دار بودن دین اسلام ضروری بود.

بی‌بی زهرا بکائیان، دبیر بازنشسته و مدرس جامعه‌المصطفی گلستان در گفت‌وگو با ایکنا از گلستان ضمن تبریک میلاد با سعادت امام حسن مجتبی(ع) با اشاره به حدیثی از پیامبر اسلام(ص) گفت: ایشان فرمودند «اگر یک عقل قرار بود در قامت یک مرد تجلی پیدا کند، آن مرد امام حسن(ع) بود» که این حدیث بیانگر جایگاه والای عقلانی ایشان است.

مدرس جامعه‌المصطفی‌العالمیه نمایندگی گلستان محبت، عبادت، بردباری، گذشت و... را از فضایل شخصیتی ایشان برشمرد و افزود: همنشینی و مؤانست با قرآن کریم از برنامه‌های ثابت و همیشگی حضرات بوده و امام حسن(ع) خود و زندگیشان را صرف تحقق آرمان‌ها و مسائل قرآنی در جامعه کردند.

بکائیان با بیان اینکه امام حسن(ع) در طول زندگانی نورانی خود سه بار تمام دارایی خود را در راه خدا به نیازمندان بخشیدند، تصریح کرد: کرامت و بخشندگی از برجسته‌ترین ویژگی امام حسن مجتبی(ع) بوده به طوریکه سفره خانه‌ای در مدینه داشتند که افرادی که وارد مدینه می‌شدند به آنجا رجوع می‎‌کردند، لذا مهمان‌داری و مهمانی دادن از مظاهر شخصیتی ایشان بود به گونه‌ای که به کریم اهل بیت)ع( مشهور هستند.

وی با اشاره به حدیث دیگری از پیامبرکه فرمودند «امام حسن(ع) و امام حسین(ع) در همه احوال چه ایستاده (در حالت قیام) و چه نشسته (در حالت صلح) امام و پیشوا هستند»، ادامه داد: بعضی افراد صلح امام حسن(ع) را نقطه ضعف می‌پندارند غافل از آنکه برای حفظ و ادامه‌دار بودن دین اسلام بنا به منویات مقام معظم رهبری صلح این امام بزرگوار یک نرمش قهرمانه به‌شمار می‌رود.

مدرس جامعه‌المصطفی‌العالمیه نمایندگی گلستان با تأکید بر اینکه مصلحت اسلام و حفظ نهال اسلام از مهمترین وظیفه‌ای است که بر عهده همه امامان است، اظهار کرد: اگر وجود نازنین این امام بزرگوار شهادت را انتخاب می‌کرد با توجه به خصائل و عملکردهای معاویه، این شهادت اثری را که باید برای بیداری و قیام جامعه داشته باشد دیگر نداشت.

بکائیان با بیان اینکه هر کشته شدنی را نمی‌توان شهادت نامید، گفت: مرگی که زندگی‌بخش باشد و به اجتماع و جامعه حیات ببخشد را می‌توان شهادت نامید.